Worsteling
Zwak zijn kwam niet in mijn woordenboek voor.
Ik wist ook niet wat het was.
Ik kende de kracht van het leven,
de kracht in mijzelf.
Plotseling is het weg,
en wat overbleef is kwetsbaarheid.
Ik worstel met mijzelf,
boos, kritisch, veroordelend
om mijn eigen zwakheid,
mijn eigen grenzen.
Ik praat mijzelf moed in
ga door,
niet opgeven,
wees sterk,
ga de confrontatie aan.
als ik dat zeg,
voel me weer sterk
toch?
Mijn eigen werkelijkheid
is een illusie
mijn lichaam
vertelt namelijk het echte verhaal
een verhaal wat ik niet wil horen
waar ik mijn oren voor sluit
waar ik het bestaan niet van wil weten
De grote worsteling
met mijn eigen mens-zijn
mijn tekortkomingen
ik ben zwak
ik kan niet veel
ik heb grenzen
ik ben beperkt
ik heb pijn
ik ben moe
ik ben bang
ik vind het spannend
ik ben verdrietig
ik wil niet
ik heb geen woorden
ik begrijp het niet
ik voel … teveel
Ik heb besloten
niet langer wil ik ontkennen
mijn eigen zwakheid
ik laat los
mijn kritische stem
ik ga mijzelf niet meer verantwoorden
het is zoals het is
Ik kies iets anders
alleen weet ik nog niet goed wat
als het maar iets aardigs is.
ja, daar ga ik naar luisteren.